Jump to content
Türk Anime TV Forum

Önerilen İletiler

Bugün bir çocukla tanıştım. Dünyada hala böyle iyi niyetli ve saf kalpli insanların olması inanılmaz. Şimdi düşününce bile şaka gibi geliyor.

Anlatayım.

Gündüz küçük bir anahtar meselesi oldu. Eleman yurttaki mevcut anahtarların dolaba uyup uymadığını deniyor. Sonra benim odaya gelip ''adi dolabının üzerindeki anahtarı denesem olur mu'' diyor (o zamana kadar bende anahtara elimi sürmedim desem yeridir). Neyse çocuk deniyor anahtarı o da uymuyor. Sonra bu anahtar çocuğun elindeki bir kaç anahtarla karışıyor. Sonra çocuğun elindeki tüm anahtarları benim dolapta deniyoruz. Hiçbiri uymuyor :) Meğer o anahtar da benim dolapla uyumsuzmuş :D (giriyor ama çevrilmiyor)

Sonra bu demesin mi ''ben cezamı çekeceğim'' diye (olum anahtarı karıştırdık ama zaten uymuyormuş) gidiyor odadan anahtar poşetini getiriyor. Oradakileri de deniyoruz, hiçbiri uymuyor :) Sonra bu diyor ''abi ben bugün kendime anahtar alıcam bir tane de sana alıcam'' (haydaa) 

''Yahu ben zaten kullanmıyordum değerli eşyaları başka yerde tutuyorum gerek yok'' dediysem de dinlemiyor. Neyse ben okula gidiyorum. Dönüşte yayına gidip bir kaç mantıklı nedenle ''anahar benim aklımda olan bişey bile değildi boşa para sarfetme'' gibisinden bir şeyler söylerim.

Yurda gittim, holde karşılaştık, almış bile. Vay arkadaş :) Bir yandan tuhafıma gitti, bir yandan bi hoş oldum :) Şimdi aklıma geldikçe içimden gülmek geliyor :D

İletiyi paylaş


İletiye bağlantı
Sitelerde Paylaş

İş yerindeki stresemi saymalıyım bana yaptıklarınamı ? yoksa hayatamı ?? son 2 aydır insanlar beni nasıl zorluyor haberleri yok lan zaten moralim öyle yerlerdeki resmen damara basıyorlar alttan alsam olmuyor görmezden gelsem olmuyor nerede patlayacağım acaba görmezden gelme muhabbetini bırakırsam ciddi ciddi sorunlar büyüyecek 
 
Gelelim bana kendimden nefret ediyorum bu ara iyice.. zaten pek sevmiyorum  çocukluktan beri böyle gidiyor  kendime baktığımda falan hiçbişey hissetmiyorum.. bir olayı vs gidipte millete ifade edemiyorum zaten değer vermediğim insanlara ifade edememem umrumda olmuyor fakat gerçekten sevdiğim insanlarda acayip üzülüyorum evet gece boyunca ağladığım günler dolu çoğu arkadaşımı bu saçmalık yüzünden kaybettim bu yüzden güne uyanmak bile istemiyorum..  

Hergün o kadar yoruluyorum ki resmen evde ceset dolanıyor çalıştığım işi çoğu insan biliyor forumdaki ağır yani  hadi ona tamam diyorum birde kalkıp beni oraya buraya yolluyorlar al sana gece 3 ten ertesi gün akşam 4 de kadar çalışma.. mesaimi ? elbette yok. sabaha kadar 15 tane ağzına kadar dolu arabayı indir üstüne birde saat 10:30 da eve gidecek iken akşam 4 de kadar adam eksik diye çalış 100 lerce kez öğlen yemeğini yemeği bile unuttum koca şirkette hep mi adam eksik gireli 1,5 yıl oluyor  hergün başka iş bakıyoruz oda yok alım yokmuşta cart curtmuşta hadi diyorum zaten şimdilik çalışıyorum burda durum biraz iyi olmadığı için sabır etmiştim ilk girdiğimde herneyse genede mecburuz bu kadar moral bozukken stresteyken nasıl çalışıyorum anlamıyorum yani delirmemek elde değil kargoda öyle çok geliyor ki bu ara insanlar ciddi ciddi yorgunluktan ayakta duramıyor..

müşterilere kolay geliyor tabi kargom nerde ? eve niye gelmedin vs yahu be arkadaşım mantığın alıyormu adam o kargoyu sana getirmeyip amacı ne olacak ?? düşün ben 80 kilo sanayii parçası taşıdım diyelim adama gitmesem kendimi ezmiş olacağım sabah zaten koliyi arabaya zar zor atıyorum onu sana getirmesem arabadan akşam indireceğim sonra transfer merkezine yarın tekrar götürmek için araca atıcam ordan tekrar kendi aracıma taşıycam sonra sana gelip tekrar araçtan indircem böyle gerizekalı bir düşünce olabilirmi ?? kusura bakmayın yani niye 80 kiloluk koliyi 10 kere kaldırıp belimi mahvedeyim çoğunu sallamıyorum zatende resmen gülüyorum bu cevaplara işimi her zaman layıkıyla yapıyorum buna rağmen dün işyerinde henüz 2 aylık elaman gelip bana çalışmadı muhabbeti yapıyormuş gerçi cevabı almış "sen ümitin yarısı olamazsın" diye bana gerek kalmamış kalmaması iyi olmuş bence bu kafayla neler olurdu bilemem arada böyle arzalarda çıkıyor işte napcan 

bunun dışındaki özel meseleleri yazamıyorum bu kadar geberip eve geldikten sonra birde ailevi meseleler özel meseleler başlıyor stresim gitsin diye hayatımda en değer verdiğim kişilere yazıyorum ama kalkıp gene derdimi anlatamıyorum hay bu içime atma sorunlarıma tüküreyim. Günya sigarayı bırakıcam gittikçe çoğalıyor haliyle oda teselli değilde psikolojik olmuş artık geçtiğini sanıyoruz. bir insana çok kızsamda kalkıp ona kızmıyorum insanların eksiklerini görüyorum ama surata vurmayı sevmem birşeye katalanacaksan o insanla herşeyine katlanmalısın yoksa yürümez hiçbieşy bu hatamıdır değilmidir tartışılır bence ama o insanlar gülünce bütün sinirlerimi stresimi ne halt varsa herşeyi unutuyorum yeterki yüzü gülsün  her neyse ne yazdım ben böyle ya kafam çorba oldu resmen 

İletiyi paylaş


İletiye bağlantı
Sitelerde Paylaş

Uzun zamandır uyku problemlerim oldu ama son bir haftadır okulun başlayacağı düşüncesi ile bu problem seviye atladı ve bir haftada sadece 20 saat kadar uyudum kısa ve uzun zamana ait hafıza kaybı başladı iyice paronoya tetiklendi izlediğim okuduğum yaptığım her şeyi kayıt etmeye başladım doktora gidip antidepresan ilaçları kullanmak istemiyorum geçen senede depresyon yüzünden okula gitmeyip yarım dönem uzatmıştım düşünmekten saatlerce oturduğum yerden kalkamadığım oluyor kendime hastalıklı gözüyle baktığım yok tabi ama diğer insanların normal davranıp aynı şeylerin peşinden koşmasına anlam verememem sorunun bende mi diğerlerinde mi olduğuna karar vermemi zorlaştırıyor sürekli cinsellik,siyaset,din,ırkçılık vb. konuşulmasından ve tartışılmasından bıktım iyice insanlardan uzaklaştım okula gidebiliyorsam gidiyorum onun dışında 2 senedir kendime yakın gördüğüm bir iki kişi ile buluşmak ve sigara almak haricinde dışarı çıkmıyorum okula gitmez isem tamamen hikikomoriyim okul fobim olmasına rağmen biraz daha yaşıyor gibi hissetmek için devam ediyorum kendimi zar zor anlamama rağmen kendimi başkasına nasıl anlatabilirim benim kadar sorunlu olması lazım ki beni anlayabilsin yoksa konuşkan biriyimdir tabi insanların genelde konuşkan dedikleri kişiler boş konuşan insanlar oluyor sanırım böyle bir şey işte

İletiyi paylaş


İletiye bağlantı
Sitelerde Paylaş

ben içime çok kapanık biri olmuşumdur hep. kimse beni tanımasın havalarındaydım ama bir yandan da beni tanısınlar nasıl halde olduğumu bilsinler düşüncesindeydim yani içimde hep böyle düşüncelerle çelişiyorum sonradan fark ettim ki ben daha kendimi tanımıyorum başkası beni nasıl tanıyabilir. hala birini bekliyorum beni bulması için ama olmayacak şeyler işte 

İletiyi paylaş


İletiye bağlantı
Sitelerde Paylaş

Anasınıfında çok yakışıklı bir çocuktum. Kızlar da erkekler hep çevremde dolanırdı. Okula yeni bir tane çocuk geldi ve herkes onun çevresinde dolanmaya başladı. Bir gün bu çocuğu rezil etmek için yemek için yapılan tavuk göğsünü bu çocuğun kuklasının içine koymuştum. Kuklalar hayvan kuklalarıydı ve benim aslan kuklam vardı. En iyisi benimkiydi herkes benimkini istiyordu. O çocuğun kuklası ise ördek kuklasıydı ve o zamanlar için hiç cool değildi. kukla oyunu oynatırdı o zamanlar öğretmenimiz ve kura çekiminde ördek bana çıktı. Elimi tavuk göğsünün içine daldırdım ve rezil olmak istemediğim için gün boyu çıkarmadım. Günün sonunda o efsanevi aslan kuklamla takas etmek istediğimi söyleyip eve bile onunla gittim. :cry-milk-bottle-emoticon: Daha sonra evde ağlayıp aslan kuklası aldırmıştım tabi ablamlara :onion_yep_by_7anime7drawer7:

İletiyi paylaş


İletiye bağlantı
Sitelerde Paylaş

Herkez gibi asosyal değilim çoğu kişi gibi bir yeteneğim yok TEOGUM vardı oda bok yoluna gitti NEBOG oldu  şu an sadece kendimi animeye vermek istiyorum animeler süre ile çıkıyor ve 338 anime izlediğim için izleyecek animem yok csgodan vac ban yedim gta 5 var bilgisayarım yetmiyor resim çiziyorum istediğim gibi olmuyor yere atıyorum annem gelip kızıyor okula gidiyorum çoğu iyi fakat kendini beğenmiş arkadaşlar yüzünden suratım gintamadaki  gintoki gibi bir hal alıyor ve eve doğru yol alıyorum evde yaptığım sadece bilgisayara bakıp anime izlemek babamla birşeyler yapmak isterdim fakat babam asker olduğundan dolayı sadece 1 gün tatili  var ona tatil olsada bana tatil yok malesef ki hafta sonları kursa gidiyorum sorunlarımı düşünecek zamanım sadece gecem oluyor oda saat  2 gibi yattığım için 10 dakkayi geçemiyor. Kendimi futbola veriyim diyorum o kadar iyi oynayamıyorum tek yapabildiğim kalecilik. BÖYLE HAYATIM GEÇECEK DİYE KORKUYORUM KEŞKE DOĞMASAYDIM DİYE DÜŞÜNÜYORUM. Animelerdeki gibi kolay değil hayat 8. sınıfta bu veled bize hayat dersi veriyor diyenler babanızın parasını sıçmaya devam edin...

İletiyi paylaş


İletiye bağlantı
Sitelerde Paylaş
TheHandler, 21.09.2017 - 19:36 yazdı:

Herkez gibi asosyal değilim çoğu kişi gibi bir yeteneğim yok TEOGUM vardı oda bok yoluna gitti NEBOG oldu  şu an sadece kendimi animeye vermek istiyorum animeler süre ile çıkıyor ve 338 anime izlediğim için izleyecek animem yok csgodan vac ban yedim gta 5 var bilgisayarım yetmiyor resim çiziyorum istediğim gibi olmuyor yere atıyorum annem gelip kızıyor okula gidiyorum çoğu iyi fakat kendini beğenmiş arkadaşlar yüzünden suratım gintamadaki  gintoki gibi bir hal alıyor ve eve doğru yol alıyorum evde yaptığım sadece bilgisayara bakıp anime izlemek babamla birşeyler yapmak isterdim fakat babam asker olduğundan dolayı sadece 1 gün tatili  var ona tatil olsada bana tatil yok malesef ki hafta sonları kursa gidiyorum sorunlarımı düşünecek zamanım sadece gecem oluyor oda saat  2 gibi yattığım için 10 dakkayi geçemiyor. Kendimi futbola veriyim diyorum o kadar iyi oynayamıyorum tek yapabildiğim kalecilik. BÖYLE HAYATIM GEÇECEK DİYE KORKUYORUM KEŞKE DOĞMASAYDIM DİYE DÜŞÜNÜYORUM. Animelerdeki gibi kolay değil hayat 8. sınıfta bu veled bize hayat dersi veriyor diyenler babanızın parasını sıçmaya devam edin...

Sen depresyonda olmalısın. 

....

Neyse ben de bir şey itiraf edeyim o zaman, evdeyim ve kapüşonluyla oturuyorum. Bu daha hafif bir itiraf, çoğu kişi yapıyodur bunu.. 

İletiyi paylaş


İletiye bağlantı
Sitelerde Paylaş
Ma-Chan, 21.09.2017 - 08:09 yazdı:

Uzun zamandır uyku problemlerim oldu ama son bir haftadır okulun başlayacağı düşüncesi ile bu problem seviye atladı ve bir haftada sadece 20 saat kadar uyudum kısa ve uzun zamana ait hafıza kaybı başladı iyice paronoya tetiklendi izlediğim okuduğum yaptığım her şeyi kayıt etmeye başladım doktora gidip antidepresan ilaçları kullanmak istemiyorum geçen senede depresyon yüzünden okula gitmeyip yarım dönem uzatmıştım düşünmekten saatlerce oturduğum yerden kalkamadığım oluyor kendime hastalıklı gözüyle baktığım yok tabi ama diğer insanların normal davranıp aynı şeylerin peşinden koşmasına anlam verememem sorunun bende mi diğerlerinde mi olduğuna karar vermemi zorlaştırıyor sürekli cinsellik,siyaset,din,ırkçılık vb. konuşulmasından ve tartışılmasından bıktım iyice insanlardan uzaklaştım okula gidebiliyorsam gidiyorum onun dışında 2 senedir kendime yakın gördüğüm bir iki kişi ile buluşmak ve sigara almak haricinde dışarı çıkmıyorum okula gitmez isem tamamen hikikomoriyim okul fobim olmasına rağmen biraz daha yaşıyor gibi hissetmek için devam ediyorum kendimi zar zor anlamama rağmen kendimi başkasına nasıl anlatabilirim benim kadar sorunlu olması lazım ki beni anlayabilsin yoksa konuşkan biriyimdir tabi insanların genelde konuşkan dedikleri kişiler boş konuşan insanlar oluyor sanırım böyle bir şey işte

Her şeyin kaydı derken? Bende kayıt tutuyorum ama sadece anime listelirinin kaydını benimki boraz deişik ama bende kayıt tutarım 

İletiyi paylaş


İletiye bağlantı
Sitelerde Paylaş

Hesap oluşturun veya yorum yazmak için oturum açın

Yorum yapmak için üye olmanız gerekiyor

Hesap oluştur

Hesap oluşturmak ve bize katılmak çok kolay.

Hesap Oluştur

Giriş yap

Zaten bir hesabınız var mı? Buradan giriş yapın.

Giriş Yap


  • Konuyu Görüntüleyenler   0 kullanıcı

    Sayfayı görüntüleyen kayıtlı kullanıcı bulunmuyor.

×